met Miel de jack russel, een lange tocht gedaan; memorabel, voor Miel althans, want zijn pootjes
waren bijne bevroren. Ik kon ze nog juist ontdooien met mijn lichaamswarmte. Memorabel, voor mezelf, want het was helder en prachtig en ik ontmoette midden de witte velden een rijzige oudere vrouw, alleen op stap, want haar man had geen zin in wandelen; het leek wel een sneeuwfee.
Ik heb er tussenin nog enkele andere fotos van een klein sneeuwtochtje ingelasd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten