dinsdag 22 september 2009

zondag 13 sept 09 over VDB's ontvoeringsschuilplaats en de kat die een uil werd

ik voel me niet super vandaag; het weer is ook niet om naar huis over te schrijven, maar ik doe toch een toertje vandaag, ....het blokje rond.

rue de l'étanque, croix aux pille - lees; croix ou pile - , rue de la durenne -st sauveur-, durennemeersch -lees; durennemeers-, deurnestraat - ronse - of rue de la durenne op z'n frans.

in 1989 werd VDB ontvoerd; er was toen sprake van een witte bestelwagen die zou te maken hebben met die ontvoering; hier, bij deze , toen reeds bouwvallige doening , zag ik regelmatig een witte verdachte bestelwagen staan.....en ik dacht.......


achteraf bleek dat ik deftig fout zat.VDB zat in Le Touquet in la douce france.

ooit die newbeat hitversie over VDB 'Qui m'a enlevé ?' gehoord ?






zie hieronder een foto van dat nog steeds , nu... nog meer bouwvallige gebouw en aanhorigheden





een andere kortere versie van "qui m'a enlevé.....







het druppelt een beetje...
luchtbeeld geeft het ook aan, dat er wat in de lucht hangt...






















ik bereik de kapel van croix ou pile - een korte stopplaats bij de alomgekende Ronsische fiertel-: in de jaren stillekes, s'nachts...'k kwam van mijn werk gereden, hoorde hier een raar katachtig geblaas van boven op de kapel..., ik stopte en keek.... geen kat te zien ! of toch....? een die kan vliegen......wit-bruin... machtig! een kat die verandert in een uil. ja we zijn voor iets hier in de heksenstreek.

juist....een kenner zou het herkennen, maar ik ben geen kenner.
het was wel degelijk een....
een kerkuil...de tyto alba



we komen in de rue de la durenne gelegen in saint sauveur
links van mij ....een ponytje



















beetje verder een hond van een ongekend merk....rare snuiter



















honden, overal hier, teveel vind ik..... ze zien er niet allemaal benaderbaar en aaibaar uit;
maar ja, misschien zie ik er nu ook niet aaibaar uit







































wist je dat er een lac de la durenne bestaat?
voor vissers.... toegelaten, en schaatsers ....(in 't geniep)





















beetje verder, aan de linkerkant, in de verte, zie je Het Stookt; in de jaren 80 liep ik ginder pamfletten in de bussen steken , voor agalev; een man van daar was al dat verkiezingsgedoe blijkbaar beu; hij zag me door een raam zo'n pamflet bussen, hij maakte een rochel en spuwde.....die zal zeker niet voor de groenen gestemd hebben.




















even blik omhoog.......zwarte stipjes , hooog, hoog op die draad; onherkenbaar op de foto; het lijken me spreeuwen te zijn; een geliefkoosde toast bij vogelvangers






















en passant door de velden, nog een passage uit de film "de tien geboden" gezien





















op rustig tempo, mijn regenvestje rond mijn lenden, loop ik verder; passeren me daar plots al huppelend een koppel veertigers, in stijl; zegt de man, macho van kop tot teen, zelfs in het timbre van zijn stem, "je bent veel te zwaar gekleed man, zo gaat dat niet !" beetje verder lost hij zijn vriendin, doet extra toertjes heen en weer, als een paraderende pauw....
Moet kunnen. Laat een macho macho zijn. Ze hebben een bestaansreden als een ander.
Na een paar honderd meter haal ik hen bijna weer in; 't vrouwtje had zich geforceerd, en 't mannetje moest wel wachten .


Ik kom in de omgeving van boer Baekelandt:




















plakkaatje dat verwijst naar de fiertelommegang...zoals ik al zei

























bij boer Baekelandt met de sympathieke en hartelijke Eric en Rosita



















aan hun eigendom staan bloemen die ik vroeger niet kende....
de teunisbloem, een unieke bloem.....opent zich s'avonds, en
bloeit maar één nacht; ze heeft iets sprookjesachtig

http://www.ecomare.nl/index.php?id=5883





















we groeten tot afscheid nog eens de opgeblazan avondwolken....
en....tot de volgende ronde!!


mijn blog begon tijdje geleden elders, en het ging als volgt



enkele maanden geleden schreef ik , bij wijze van een eerste poging op een andere blog,
http://sunkawakan.ning.com/profiles/blog/list?user=33xq8sl3qthu3
....wat nu , en hier , volgt:





zondag 3 mei 2009:

moederkesdag. Gauw koeken halen, taart framboise bavardoise , kaartje schrijven met wensen en belofte van cadeautje (cds met leutige fanfaremuziek van Vemex). Plannen wat we vannamiddag kunnen doen. Pech...abuis...fout, een week te vroeg !!!! geeft niet! we houden vol , de hele dag , ondanks dat we beiden weten dat we de regels van de tijd en de commerce niet volgen. Voor ons is het nu moederkesdag. s' Namiddags doen we een extra long wandeling, hier in de buurt in Les Monts (de heuvels van de Vlaamse ardennen en hun uitvloeisels in Henegouwen);
We doen SaintSaint -SaintSauveur, met een stuk in als de 'mont ventoux'. Bij het terugkeren doen we een intrigerende plek aan; een groot domein,met weiden, paarden, een vijver, een blokhut. Op een plakkaat aan de weg staat dat paarden er welkom zijn, en mensen er iets kunnen drinken. We worden een beetse als vreemde luizen aangekeken, we behoren blijkbaar niet tot de hen vertrouwde club-gezichten. Na een tijdje lijkt het ijs gebroken en aanvaarden de texasrangers van ter plekke ons als toevallige nieuwsgierige gasten, geen spionnen dus. Of ze soms kaarten hebben met paden voor paarden vraag ik. Ja, zegt den brusselaar-eigenaar, maar hier niet., .bij mij thuis...Maar je kan dat zéker vinden in La Maison Du Suvre te Frasnes. Ik wil kaarten voor de leden van Sunkawakan, voor als het ooit eens past om hen de streek hier te laten verkennen te paard. En ook nog dit: ik suggereerde onlangs dat ik wel eens bij wijze van experiment zou willen een aantal kilometers lopen naast, voor of achter een paard als een" soort runner and the horse ", mogelijks blootsvoets zelfs . Dus...voor mezelf eens zien welke paden voor zowel paard als mij passen.

ter illustratie, enkele van mijn voorgangers;
ik vraag me af hoe deze discipline noemt .Iemand een suggestie voor een benaming ??







zondag 10 mei 2009:

moederkesdag. Voor ons is het al geweest. Vandaag de CDeetjes afgegeven maar eigenlijk al enkele dagen zotgedraaid op alle momenten van de dag. Vandaag, rit naar La Maison Du Sucre -soort info-toerist huisje met tegelijkertijd museumpje over suiker en al wat er mee te maken heeft-. Yes, ze hebben daar kaartjes met paden voor paarden, hier ter streke. Kaarten gekocht, naar huis, loopkledfij aantrekken, kaartjes in de hand.. en
op verkenning; de foot-runner -deze keer niet blootsvoets- kiest een pad voor paarden ; ik deel het parcours in de helft; het wordt uiteindelijk iets van dertien kilometer schat ik. Prachtig, machtig, unieke zichten en afwisseling; maar lastig (veel klimwerk)...bospaden, paden dwars door de velden, enkele rustige gewone asfaltstukjes ...
uniek.Ik vraag me af of alles voor paarden echt wel toegankelijk is ook al staat het zo aangeduid. Ik weet eigenlijk niet wat een paard allemaal aankan, en wat echt te hinderlijk zou zijn. Ik heb het onderschat; ik heb geen drank bij. Onderweg zijn geen voorziene haltes. Amaai. Ik ben bekaf.
Ik doe er twee uur over: 80 percent doe ik al lopend ...( als een voorzichtige beginneling kwartje marathonloper dan wel, geen Fons Breydenbach-snelheden dus ); maar ik ben tevreden, geen kramptoestanden, pezen en spieren hebben het goed overleefd, en ik heb fantastisch genoten. Omdat ik kaarten in de hand had, kon ik niet paardroffelgeluidlopen, maar daarover wil ik het een volgende keer wel hebben. Morgen post ik het pakketje kaarten naar Ginie en compagnie.

hieronder het kaartje van de route die ik deed (violet aangeduid is de verkleinde route die ik nam; groen is de volledige route = 27 km)

maandag 21 september 2009

Thompson... die trouwe bondgenoot



















dertig jaar lang bijna was Thompson mijn trouwe dagelijkse bondgenoot , heen en weer naar mijn werk, we trotseerden samen alle weersomstandigheden, ....we reden zeker de aardbol rond in kilometers....;
nu , op ouderdom, dient hij als puur amusement en trekpaard voor de oude oorlogskar - die in mei 1942 dienst deed als vluchtmiddel naar frankrijk- ;

als footrunner met die kar en kinderen en moeders door de velden rijdt, reist hij als 't ware in een ver verleden , of denkt hij dat hij in de lucht zweeft als in Mary Poppins of in Phone Home met E.T..






zondag 13 september 2009

zaterdag 6 september 2009
























per fiets en te voet, op verkenning in omstreken van bois lefebre of zoiets...
ik ben wel een beetje laat aangezet...
bepaald moment heb ik paardepad te volgen, midden door de velden





















tot op het eind in de verte gaat de mountainbiketest










































en dan moet mijn Thompson aan de paal voor een uur of zo

























ik start de weg naar beneden, al lopend, zalig !!
ola paula, ook hier zijn er al gîtes.






















een gîte met een boom die gevangen zit in een visnet




















mooi landschap ...links





















en nu ???!!! als ik de kaart goed begrijp.....moet het nu links zijn....




















een eind verderop...................en nu ?

nu weet ik het niet! kaart is niet duidelijk; ik kies voor de intuitie, en ga links...





















het wordt stilaan wat donkerder.....


















geen levende ziel hier, of toch , de geluiden van een bosuil - enkele maanden geleden vonden we een verdronken uil -geen vlinder zoals in lied van Boudewijn De Groot- aan de rand van ons zwembad; zie hieronder geluid van een levende bij beelden van de bewuste dode durennebosuil.






hier in dat bos zit hij ; uilt hij ergens;





















ik kom terug in de bewoonde wereld; nu te voet, ipv per fiets het paardepad op; het wordt avond; straks nog een half uurtje fietsen door les collines; zal deugd doen; jammer....licht op mijn fiets werkt niet. Ik zal mijn nachtkijkers moeten opzetten.



























































































ik bereik mijn Thompson, en rij, en rij.... donkerder en donkerder; de rue arabie ziet er nu zo uit , by night.....


























goeden nacht....ik ben thuis, een beetjen later dan verwacht

woensdag 2 september

gelopen vandaag; maar weinig beelden van onderweg. Batterij leeg ....zei het toestelletje.


ik zag dus vandaag, bij de boer die ook beenhouwer is , en die op ongeveer 2 km afstand woont,



de schapen en de koe


















en de koe bezag de schapen




















en onderweg zag ik het nog bloeiende boerewormkruid, dat ik soms wel eens in pannekoeken - pallullen, doe....lekker kruidig; mémé van Heule deed dat ook indertijd .



















































zo'n pallul met boerewormkruid; zelfgemaakt, enkele jaren geleden... opgeeten



























en s'avonds, deze dag, volle maan:




















als je goed op de foto kijkt zie je ze vliegen, eentje van les pays des collines, van Saint Sauveur of van Ellezelles; alleen echte heksenwatchers kennen het verschil



woensdag 9 september 2009

dinsdag 1 september footrunner op de ladder

geen afstanden door de velden, geen afzien, wel fruitdag, op de ladder, in en rond de tuin, en in de keuken




op de ladder....jantje zag eens pruimen hangen


























zie ze hangen





















als trossen














































als eieren





























en footrunner beklimt de ladder en plukt en plukt























blik op ons huis, door de pruimen, vanuit de kruin





























oef....zonder accidenten opdracht volbracht


























ook portie frambozen zijn rijp....... ze worden vermalen op d'oude manier, en voorlopig bewaard in de diepvries






















het lot van het lot pruimen is mooier, allé smakelikker......ttz geconfituurd



























en in de loop van de dag neem ik shots vanuit ons domeintje naar de omgeving, en van in de tuin zelf............als we de regeboog zien zegt Lise "nu moeten we een wens doen"























































































































































en, spoelt u maar
























ps: en een tweede volle emmer pruimen werd bij Moniek in scoutsgebruik geruild met wat zij dacht dat goed was: en het was goed, en lekker.