ik stap, loop, zing, dans, bidt niet, lach en bewonder nog steeds.....
maar geen tijd meer om mijn footrunnerblogske aan te vullen.
ik vind da jammer.
zaterdag 12 december 2009
zaterdag 7 november 2009
10 oktober 2009
vandaag wordt het een redelijk grote toer.
ik heb geen fototeostel bij. maar ik vind wel nog wat illustratiemateriaal om de toer toe te lichten.
de tocht gaat richting centrum St Sauveur, en terug via de rue HOGUENNE,
plannetje
ik loop voorbij het huis van een kluizenaar; de aanblik van zijn tuin en huis geeft de indruk dat het al jaren onbewoond is; maar dat is niet zo. Ik vroeg het de buurvrouwboerin .'het is een zonderling' zegt ze, 'opgelet met hem'. Er ligt zelfs een zwembad achter het huis;
met een dekzeil met gras op. Ik denk dat hij in jaren alleen in gedachten gezwommen heeft .Ooit moet ik daarvan toch eens een foto maken.
Ik kom in La Hoguenne; passeer het pauwenkoppel en de schapen zonder nek.
Ooit hadden we zelf een 'aangespoelde' pauw. In vogelvlucht een paar kilometer van hier ontsnapt bleek later. De eigenaars ontdekten dit en deden hun beklag bij de politie zonder ons eerst te contacteren. Met genoegen lieten we de flikken er op los. Ze konden hem niet vangen: in een wip zat hij op het dak van de schuur. Later vingen mijn broer en ik hem zelf en brachten hem terug naar de eigenaars; echter wel zonder de pauwestaart; die had Leo losgelaten toen we hem vongen.
Ooit paradeerde ik zelf op zijn pauws samen met Leo hier aan de oprit; hij trilde met zijn staart; ik deed het met een ingebeelde staart . Een koppel wandelaars kwamen juist voorbij; ze keken hun ogen uit hun lijf, en dachten 'er scheelt iets met die man!
hier is ie, onze aangevlogen Leo;
Hoguenne... ik kom voorbij een kapelletje dat beetje hogerop langs de weg ligt;
je kan het vinden op internet:
achter dat kapelletje ligt een berg(je) à la de leeuw van Waterloo, maar veel veel kleiner;
maar het landschap is even uniek:
uit jaloezie op de leeuw van waterloo trok ik ooit met mijn eigen versie van een leeuw
naar het (kleine)hoogtepunt achter la chapelle.
En hier zijn de unieke beelden van mijn leeuw van waterloo op de Hoguenne
en als je beetje zoekt via internet , via "Hoguenne", vindt je ook de muziek uit de streek:
niet mis hoor. Het heeft iets heimelijks nevels doedelzaks : Cornemusemuziek:
luister:
ik heb geen fototeostel bij. maar ik vind wel nog wat illustratiemateriaal om de toer toe te lichten.
de tocht gaat richting centrum St Sauveur, en terug via de rue HOGUENNE,
plannetje
ik loop voorbij het huis van een kluizenaar; de aanblik van zijn tuin en huis geeft de indruk dat het al jaren onbewoond is; maar dat is niet zo. Ik vroeg het de buurvrouwboerin .'het is een zonderling' zegt ze, 'opgelet met hem'. Er ligt zelfs een zwembad achter het huis;
met een dekzeil met gras op. Ik denk dat hij in jaren alleen in gedachten gezwommen heeft .Ooit moet ik daarvan toch eens een foto maken.
Ik kom in La Hoguenne; passeer het pauwenkoppel en de schapen zonder nek.
Ooit hadden we zelf een 'aangespoelde' pauw. In vogelvlucht een paar kilometer van hier ontsnapt bleek later. De eigenaars ontdekten dit en deden hun beklag bij de politie zonder ons eerst te contacteren. Met genoegen lieten we de flikken er op los. Ze konden hem niet vangen: in een wip zat hij op het dak van de schuur. Later vingen mijn broer en ik hem zelf en brachten hem terug naar de eigenaars; echter wel zonder de pauwestaart; die had Leo losgelaten toen we hem vongen.
Ooit paradeerde ik zelf op zijn pauws samen met Leo hier aan de oprit; hij trilde met zijn staart; ik deed het met een ingebeelde staart . Een koppel wandelaars kwamen juist voorbij; ze keken hun ogen uit hun lijf, en dachten 'er scheelt iets met die man!
hier is ie, onze aangevlogen Leo;
Hoguenne... ik kom voorbij een kapelletje dat beetje hogerop langs de weg ligt;
je kan het vinden op internet:
achter dat kapelletje ligt een berg(je) à la de leeuw van Waterloo, maar veel veel kleiner;
maar het landschap is even uniek:
uit jaloezie op de leeuw van waterloo trok ik ooit met mijn eigen versie van een leeuw
naar het (kleine)hoogtepunt achter la chapelle.
En hier zijn de unieke beelden van mijn leeuw van waterloo op de Hoguenne
en als je beetje zoekt via internet , via "Hoguenne", vindt je ook de muziek uit de streek:
niet mis hoor. Het heeft iets heimelijks nevels doedelzaks : Cornemusemuziek:
luister:
maandag 12 oktober 2009
maandag 21 september 2009
we zijn weer vertrokken; ik ben geen fanaat, soms is er geen tijd om te lopen, maar toch hou ik ervan......bewegen in de ruimte, tijdje weg van het paradijs met allerlei lasten waar we wonen;
denken op nul, verrassingen laten op me afkomen, genieten voor zover het lijf en de benen en al wat tot een lijf behoort zich min of meer goed voelt. Beetje alleen op de wereld. Kan deugd doen. Geeft plotse invallen en inspiratie een kans om plots in te dalen.
zo loop ik nu; beetje Noerejevvanhetplattelandstijl.
vandaag een route zonder de mont saint laurent.
aan de rode boerderij........................
aan de overkant.....staat een lap (25 aren) weide te koop als bouwgrond (schandalig vind ik...
hier nog bouwen)
wat nu volgt zijn de gegevens van de immobiliëndinges die het verkoopt:
http://www.immoweb.be/nl/Buy.Estate.cfm?IdBien=2149301&x=7&y=6
en met koeien inbegrepen in de prijs
de mais staat krukdroog.....het verbaast me dat er geen pyromanen zijn die velden in brand steken;
onze boer doet het soms toch....; wel als de mais al van het veld is....
zo deed hij het onlangs ; gelukkig had hij zijn vinger in de lucht gestoken voor hij zijn vuurtje stookte.
en moet je die patattentoestanden zien; desolaat, droog, doods, kroezelig en griezelig tegelijkertijd
her en der staan ze , solitaire bomen, die , misschien wel omdat ze solitair zijn, zo'n bijzondere aantrekkingskracht hebben
de treurwilg met zijn schapen
de kauwboom....midden de velden
en hier kan je de kauwboom horen kauw wezen
en hier een pracht vaneen koe-lui- boom
we komen terug aan chapelle croix ou pile ( de kerkuilkapel), en eenbeetje verder.. is het er weer...de VDB hoeve in verval: je ziet er een omheining die naar beneden geduwd lijkt. Indertijd toen ik van mijn werk hier voorbijfietste zaten er twee schapers; hup ze sprongen tegen de omheining en erover en stonden op een paar seconden voor me. Ik voorzag er me steeds op, en gaf wat meegestsjoepte salami of kip aan die gulzigaards van honden.Stapvoets en verscholen achter mijn vehikel ontglipte ik hen telkens.
in die vervlogen jaren , in 1988 , liep ik een halve marathon op het parcours van het wereldkampioenschap te Ronse; dat was dat wereldkampioenschap met die finale waarin Criquillon in de radars werd gereden:
naar dat fameuze wereldkampioenschap werd in Ronse op de Kruisis de wielermuur geschilderd;
en uit goede bron vernomen was mijn vader met zijn buurman Berke ook op die dag in Ronse
aan den hootond;
den boy waarmee ik in 1988 de halve marathon liep was een leerling van op mijn werk, Vanderperre, een pees van kop tot teen.
in 1987 danste hij Michael Jackson gecoachd door mijzelf dannogwel; 't waren wreee tijden
............................ hij was 16 en ik 40; hij won onze duowedstrijd; ik, verloor met eer . De geleverde arbeid diende als arbeidsprestatie; tijdens mijn werkuren dus. Mooi was dat. De andere negen boys werden opgevangen door mijn collega's; bijzonder collegiaal was dat!
beetje voorbij het bouwvallige VDB huis is er het bijna volledig ingepalmde huisje van
ik vermoed een kluizenaarskoppel: als wij oud worden zal ons hetzelfde lot beschoren zijn, ingepalmd door wilde braam en klimop met een zwembad dat een poel voor wilde eenden zal worden.
moet je nu zien.....;stuurt me een collega solitaire (gevorderder) afstandsloper een foto van een boom waaraan mijn boomervaringen niet kunnen tippen : wie raadt de naam van deze boom ? beloning , een emmer appels en een kilo noten van ten huize.
en via de rode boerderij (Rue de l'Etanque, 2) komen w weer aan ons nest.
denken op nul, verrassingen laten op me afkomen, genieten voor zover het lijf en de benen en al wat tot een lijf behoort zich min of meer goed voelt. Beetje alleen op de wereld. Kan deugd doen. Geeft plotse invallen en inspiratie een kans om plots in te dalen.
zo loop ik nu; beetje Noerejevvanhetplattelandstijl.
vandaag een route zonder de mont saint laurent.
aan de rode boerderij........................
aan de overkant.....staat een lap (25 aren) weide te koop als bouwgrond (schandalig vind ik...
hier nog bouwen)
wat nu volgt zijn de gegevens van de immobiliëndinges die het verkoopt:
http://www.immoweb.be/nl/Buy.Estate.cfm?IdBien=2149301&x=7&y=6
- Opbod vanaf
- 165.000 €
- Prijs per m² : 64,71 €
- opp. terrein: 2550 m²
- Rue de l'Etanque
- 7912 Saint-Sauveur
en met koeien inbegrepen in de prijs
de mais staat krukdroog.....het verbaast me dat er geen pyromanen zijn die velden in brand steken;
onze boer doet het soms toch....; wel als de mais al van het veld is....
zo deed hij het onlangs ; gelukkig had hij zijn vinger in de lucht gestoken voor hij zijn vuurtje stookte.
en moet je die patattentoestanden zien; desolaat, droog, doods, kroezelig en griezelig tegelijkertijd
her en der staan ze , solitaire bomen, die , misschien wel omdat ze solitair zijn, zo'n bijzondere aantrekkingskracht hebben
de treurwilg met zijn schapen
de kauwboom....midden de velden
en hier kan je de kauwboom horen kauw wezen
en hier een pracht vaneen koe-lui- boom
we komen terug aan chapelle croix ou pile ( de kerkuilkapel), en eenbeetje verder.. is het er weer...de VDB hoeve in verval: je ziet er een omheining die naar beneden geduwd lijkt. Indertijd toen ik van mijn werk hier voorbijfietste zaten er twee schapers; hup ze sprongen tegen de omheining en erover en stonden op een paar seconden voor me. Ik voorzag er me steeds op, en gaf wat meegestsjoepte salami of kip aan die gulzigaards van honden.Stapvoets en verscholen achter mijn vehikel ontglipte ik hen telkens.
in die vervlogen jaren , in 1988 , liep ik een halve marathon op het parcours van het wereldkampioenschap te Ronse; dat was dat wereldkampioenschap met die finale waarin Criquillon in de radars werd gereden:
naar dat fameuze wereldkampioenschap werd in Ronse op de Kruisis de wielermuur geschilderd;
en uit goede bron vernomen was mijn vader met zijn buurman Berke ook op die dag in Ronse
aan den hootond;
den boy waarmee ik in 1988 de halve marathon liep was een leerling van op mijn werk, Vanderperre, een pees van kop tot teen.
in 1987 danste hij Michael Jackson gecoachd door mijzelf dannogwel; 't waren wreee tijden
............................ hij was 16 en ik 40; hij won onze duowedstrijd; ik, verloor met eer . De geleverde arbeid diende als arbeidsprestatie; tijdens mijn werkuren dus. Mooi was dat. De andere negen boys werden opgevangen door mijn collega's; bijzonder collegiaal was dat!
beetje voorbij het bouwvallige VDB huis is er het bijna volledig ingepalmde huisje van
ik vermoed een kluizenaarskoppel: als wij oud worden zal ons hetzelfde lot beschoren zijn, ingepalmd door wilde braam en klimop met een zwembad dat een poel voor wilde eenden zal worden.
moet je nu zien.....;stuurt me een collega solitaire (gevorderder) afstandsloper een foto van een boom waaraan mijn boomervaringen niet kunnen tippen : wie raadt de naam van deze boom ? beloning , een emmer appels en een kilo noten van ten huize.
en via de rode boerderij (Rue de l'Etanque, 2) komen w weer aan ons nest.
vrijdag 9 oktober 2009
vijf dagen verder ....vrijdag 18 september 2009
uurtje van narcistisch genieten of en masochistisch op dreef houden van benen en lijf gaat vandaag langs bekende paden, Rue de l'Etanque.........Mont Saint-Laurent.....Beau Site....Rue Arabie;
weinig fotos vandaag
een paar honderd meter ver.......ik hoor jong gekrijs uit een grachtpijp; ik hurk ....en komt er me daar een grijs pluchen bolletje beestje met blauwe ogen uitgekropen. Voorzichtig kennismaken; het is schichtig en bang. Blikken van verstandhouding en vertrouwen en wantrouwen worden gewisseld.
Ik wil wel adopteren denk ik; als "het"ook wil tenminste. Ik wenk en francais en in 't vlaams, viens...kom,viens...komkom....; het komt , ik begin te lopen , het volgt.....samen in looppas
voor mij naar de vertrouwde thuis, voor 't poesje naar een nieuwe thuis mischien wel.
aankomst thuis....de twee jonge tijgerkatten zien wat verbaasd naar de nieuweling.
ziehier de fotos van het moment supprême, toen het vers uit de gracht kroop...
ik laat de verloren zoon of dochter achter thuis en start opnieuw....
richting mont saint laurent
enkele oude fotos van de mont saint laurent
fotos van december 2007.......
hier boven op de mont, heb je aan de rechterkant, in het bos een groot kruis;
een verzamelplaats voor druggebruikers en geheime afspraakplaats bij uitstek
foto winter 2007
foto winter 2007
foto winter 2007
foto winter 2007
beelden van vandaag 18 09 2009
beetje verder, beetje hogerop....op de Beau Site ligt het huis, "Le Beau Site",
kan moeilijk anders genoemd worden, vind ik.
aan de andere kant van de weg......is een stukje binnen een groter bos, te koop;
7 euro de vierkante meter; ongeveer 600 vierkante meter. reken maar.
juist genoeg voor een oude campingkar, een kluizenaar met een geit en wat kippen,
en enkele tamme eekhoorns.
de rue arabie naar beneden en dan zijn we weer ten huize van.
de vondelingpoes is er nog.later wordt ze Murphie genoemd,
uiteindelijk wordt ze MOEFTI gedoopt.
.
dinsdag 22 september 2009
zondag 13 sept 09 over VDB's ontvoeringsschuilplaats en de kat die een uil werd
ik voel me niet super vandaag; het weer is ook niet om naar huis over te schrijven, maar ik doe toch een toertje vandaag, ....het blokje rond.
rue de l'étanque, croix aux pille - lees; croix ou pile - , rue de la durenne -st sauveur-, durennemeersch -lees; durennemeers-, deurnestraat - ronse - of rue de la durenne op z'n frans.
in 1989 werd VDB ontvoerd; er was toen sprake van een witte bestelwagen die zou te maken hebben met die ontvoering; hier, bij deze , toen reeds bouwvallige doening , zag ik regelmatig een witte verdachte bestelwagen staan.....en ik dacht.......
achteraf bleek dat ik deftig fout zat.VDB zat in Le Touquet in la douce france.
ooit die newbeat hitversie over VDB 'Qui m'a enlevé ?' gehoord ?
zie hieronder een foto van dat nog steeds , nu... nog meer bouwvallige gebouw en aanhorigheden
een andere kortere versie van "qui m'a enlevé.....
het druppelt een beetje...
luchtbeeld geeft het ook aan, dat er wat in de lucht hangt...
ik bereik de kapel van croix ou pile - een korte stopplaats bij de alomgekende Ronsische fiertel-: in de jaren stillekes, s'nachts...'k kwam van mijn werk gereden, hoorde hier een raar katachtig geblaas van boven op de kapel..., ik stopte en keek.... geen kat te zien ! of toch....? een die kan vliegen......wit-bruin... machtig! een kat die verandert in een uil. ja we zijn voor iets hier in de heksenstreek.
juist....een kenner zou het herkennen, maar ik ben geen kenner.
het was wel degelijk een....
een kerkuil...de tyto alba
we komen in de rue de la durenne gelegen in saint sauveur
links van mij ....een ponytje
beetje verder een hond van een ongekend merk....rare snuiter
honden, overal hier, teveel vind ik..... ze zien er niet allemaal benaderbaar en aaibaar uit;
maar ja, misschien zie ik er nu ook niet aaibaar uit
wist je dat er een lac de la durenne bestaat?
voor vissers.... toegelaten, en schaatsers ....(in 't geniep)
beetje verder, aan de linkerkant, in de verte, zie je Het Stookt; in de jaren 80 liep ik ginder pamfletten in de bussen steken , voor agalev; een man van daar was al dat verkiezingsgedoe blijkbaar beu; hij zag me door een raam zo'n pamflet bussen, hij maakte een rochel en spuwde.....die zal zeker niet voor de groenen gestemd hebben.
even blik omhoog.......zwarte stipjes , hooog, hoog op die draad; onherkenbaar op de foto; het lijken me spreeuwen te zijn; een geliefkoosde toast bij vogelvangers
en passant door de velden, nog een passage uit de film "de tien geboden" gezien
op rustig tempo, mijn regenvestje rond mijn lenden, loop ik verder; passeren me daar plots al huppelend een koppel veertigers, in stijl; zegt de man, macho van kop tot teen, zelfs in het timbre van zijn stem, "je bent veel te zwaar gekleed man, zo gaat dat niet !" beetje verder lost hij zijn vriendin, doet extra toertjes heen en weer, als een paraderende pauw....
Moet kunnen. Laat een macho macho zijn. Ze hebben een bestaansreden als een ander.
Na een paar honderd meter haal ik hen bijna weer in; 't vrouwtje had zich geforceerd, en 't mannetje moest wel wachten .
Ik kom in de omgeving van boer Baekelandt:
plakkaatje dat verwijst naar de fiertelommegang...zoals ik al zei
bij boer Baekelandt met de sympathieke en hartelijke Eric en Rosita
aan hun eigendom staan bloemen die ik vroeger niet kende....
de teunisbloem, een unieke bloem.....opent zich s'avonds, en
bloeit maar één nacht; ze heeft iets sprookjesachtig
http://www.ecomare.nl/index.php?id=5883
we groeten tot afscheid nog eens de opgeblazan avondwolken....
en....tot de volgende ronde!!
rue de l'étanque, croix aux pille - lees; croix ou pile - , rue de la durenne -st sauveur-, durennemeersch -lees; durennemeers-, deurnestraat - ronse - of rue de la durenne op z'n frans.
in 1989 werd VDB ontvoerd; er was toen sprake van een witte bestelwagen die zou te maken hebben met die ontvoering; hier, bij deze , toen reeds bouwvallige doening , zag ik regelmatig een witte verdachte bestelwagen staan.....en ik dacht.......
achteraf bleek dat ik deftig fout zat.VDB zat in Le Touquet in la douce france.
ooit die newbeat hitversie over VDB 'Qui m'a enlevé ?' gehoord ?
zie hieronder een foto van dat nog steeds , nu... nog meer bouwvallige gebouw en aanhorigheden
een andere kortere versie van "qui m'a enlevé.....
het druppelt een beetje...
luchtbeeld geeft het ook aan, dat er wat in de lucht hangt...
ik bereik de kapel van croix ou pile - een korte stopplaats bij de alomgekende Ronsische fiertel-: in de jaren stillekes, s'nachts...'k kwam van mijn werk gereden, hoorde hier een raar katachtig geblaas van boven op de kapel..., ik stopte en keek.... geen kat te zien ! of toch....? een die kan vliegen......wit-bruin... machtig! een kat die verandert in een uil. ja we zijn voor iets hier in de heksenstreek.
juist....een kenner zou het herkennen, maar ik ben geen kenner.
het was wel degelijk een....
een kerkuil...de tyto alba
we komen in de rue de la durenne gelegen in saint sauveur
links van mij ....een ponytje
beetje verder een hond van een ongekend merk....rare snuiter
honden, overal hier, teveel vind ik..... ze zien er niet allemaal benaderbaar en aaibaar uit;
maar ja, misschien zie ik er nu ook niet aaibaar uit
wist je dat er een lac de la durenne bestaat?
voor vissers.... toegelaten, en schaatsers ....(in 't geniep)
beetje verder, aan de linkerkant, in de verte, zie je Het Stookt; in de jaren 80 liep ik ginder pamfletten in de bussen steken , voor agalev; een man van daar was al dat verkiezingsgedoe blijkbaar beu; hij zag me door een raam zo'n pamflet bussen, hij maakte een rochel en spuwde.....die zal zeker niet voor de groenen gestemd hebben.
even blik omhoog.......zwarte stipjes , hooog, hoog op die draad; onherkenbaar op de foto; het lijken me spreeuwen te zijn; een geliefkoosde toast bij vogelvangers
en passant door de velden, nog een passage uit de film "de tien geboden" gezien
op rustig tempo, mijn regenvestje rond mijn lenden, loop ik verder; passeren me daar plots al huppelend een koppel veertigers, in stijl; zegt de man, macho van kop tot teen, zelfs in het timbre van zijn stem, "je bent veel te zwaar gekleed man, zo gaat dat niet !" beetje verder lost hij zijn vriendin, doet extra toertjes heen en weer, als een paraderende pauw....
Moet kunnen. Laat een macho macho zijn. Ze hebben een bestaansreden als een ander.
Na een paar honderd meter haal ik hen bijna weer in; 't vrouwtje had zich geforceerd, en 't mannetje moest wel wachten .
Ik kom in de omgeving van boer Baekelandt:
plakkaatje dat verwijst naar de fiertelommegang...zoals ik al zei
bij boer Baekelandt met de sympathieke en hartelijke Eric en Rosita
aan hun eigendom staan bloemen die ik vroeger niet kende....
de teunisbloem, een unieke bloem.....opent zich s'avonds, en
bloeit maar één nacht; ze heeft iets sprookjesachtig
http://www.ecomare.nl/index.php?id=5883
we groeten tot afscheid nog eens de opgeblazan avondwolken....
en....tot de volgende ronde!!
Abonneren op:
Posts (Atom)
